Each westward township

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Now with each westward township the country thickens, rises-a thousand, two thousand, five thousand feet-on crumbs shed off the Rockies and generously served to the craton. At last the Front Range comes to view-the chevroned mural of the mountains, sparkling white on gray, and on its outfanning sediments you are lifted into the Rockies and you plunge through a canyon to the Laramie Plains. “You go from one major geologic province to another and-whoa!-you really know you’re doing it.” There are mountains now behind you, mountains before you, mountains that are set on top of mountains, a complex score of underthrust, upthrust, overthrust mountains, at the conclusion of which, through another canyon, you come into the Basin and Range. Brigham Young, when he came through a neighboring canyon and saw rivers flowing out on alluvial fans from the wall of the W asatch to the flats beyond, made a quick decision and said, “This is the place.” The scene suggested settling for it. The zakelijke energie vergelijken alternative was to press on beside a saline sea and then across salt barrens so vast and flat that when microwave relays would be set there they would not require towers. There are mountains, to be sure-off to one side and the other: the Oquirrhs, the Stansburys, the Promontories, the Silver Island Mountains. And with Nevada these high, discrete, austere new ranges begin to come in waves, range after range after north-south range, consistently in rhythm with wide Rat valleys: basin, range; basin, range; a mile of height between basin and range. Beside the Humboldt you wind around the noses of the mountains, the Humboldt, framed in cottonwood -a sound, substantial, year-round-Rowing river, among the largest in the world that fail to reach the sea. It sinks, it disappears, in an evaporite plain, near the bottom of a series of fault blocks that have broken out to form a kind of stairway that you climb to go out of the Basin and Range. On one zakelijke energie step is Reno, and at the top is Donner Summit of the uplifting Sierra Nevada, which has gone above fourteen thousand feet but seems by no means to have finished its invasion of the sky.

Een datacentristisch wereldbeeld

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

In veel sciencefictionfilms komen de mensen op zeker moment oog in oog te staan met een invasie van aliens, een leger van opstandige robots of een alwetende supercomputer die de hele mensheid wil uitroeien. De mensheid is gedoemd, zo lijkt het. Maar op het allerlaatste moment weet de mensheid tegen alle verwachtingen in te triomferen dankzij iets wat de aliens, de robots en de supercomputer niet verwachten en niet begrijpen: liefde. De held, die tot dan toe moeiteloos werd gemanipuleerd door de supercomputer en met kogels werd doorzeefd door de kwaadaardige robots, wordt door zijn lief geïnspireerd tot een compleet onverwachte zet die de zakelijke energie overblufte Matrix de das omdoet. Dataïsten vinden dat soort scenario’s ronduit lachwekkend. ‘Kom nou,’ zouden ze tegen de Hollywoodscenaristen zeggen. ‘Is dat het enige wat je kunt verzinnen? Liefde? En niet eens een platonisch, kosmisch soort liefde, maar vleselijke aantrekkingskracht tussen twee zoogdieren? Denk je nu echt dat een alwetende supercomputer of aliens die het hele sterrenstelsel al bijna hebben veroverd zomaar overbluft kunnen worden door een hormonale opwelling?’
Door de menselijke beleving gelijk te stellen aan datapatronen ondermijnt het dataïsme onze primaire bron van autoriteit en zingeving en luidt het een religieuze omwenteling in van het soort dat niet meer is aanschouwd sinds de achttiende eeuw. In de tijd van Locke, Hume en Voltaire gingen humanisten beweren dat God een product van de menselijke verbeelding was. Nu geeft het dataïsme de humanisten een koekje van eigen deeg door te zeggen: ‘Ja, God is inderdaad een product van de menselijke verbeelding, maar de menselijke verbeelding is weer het product van biochemische algoritmen en meer niet.’ In de achttiende eeuw zetten de humanisten God op een zijspoor door het deocentrische wereldbeeld te vervangen door een homocentrisch wereldbeeld. In de eenentwintigste eeuw zou het dataïsme de mens wel eens op een zijspoor kunnen zetten door van een homocentrisch wereldbeeld over te stappen op een datacentristisch wereldbeeld. De dataïstische revolutie zal waarschijnlijk een paar decennia in beslag nemen, of misschien zelfs wel een eeuw of twee. Maar de humanistische revolutie was ook niet van de ene op de andere dag een bekeken zaak. Eerst bleven mensen nog in God geloven en beweerden ze dat mensen heilig zijn omdat God ze heeft geschapen voor een of ander goddelijk doel. Pas veel later durfden sommigen te zakelijke energie vergelijken zeggen dat mensen van zichzelf heilig zijn en dat God helemaal niet bestaat. Zo zeggen de meeste dataisten nu ook dat het Internet der Dingen heilig is, omdat mensen het creeren om de mens te dienen. Maar uiteindelijk zou het Internet der Dingen ook los daarvan heilig verklaard kunnen worden.

Biochemisch evenwicht

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Om echt naar zichzelf te kunnen luisteren, moeten sommige mensen eerst het volume van hun innerlijke geschreeuw en gescheld wat lager zetten. Volgens de moderne psychiatrie zijn veel ‘innerlijke stemmen’ en ‘authentieke wensen’ gewoon het product van een verstoord biochemisch evenwicht of een neurologische aandoening. Mensen met een klinische depressie kunnen veelbelovende carrières en gezonde relaties de rug toekeren omdat ze door een biochemisch foutje alles inktzwart inzien. Misschien is het wel een goed idee om zulke destructieve innerlijke stemmen het zwijgen op te legen in plaats van ernaar te luisteren. Toen Sally Adee de stemmen in haar hoofd stil kreeg met de aandachtshelm werd ze niet alleen een uitstekende scherpschutter, ze kreeg ook een beter gevoel over zichzelf. Over dit soort kwesties kan zakelijke energie iedereen zijn eigen persoonlijke mening hebben, maar vanuit historisch perspectief is het duidelijk dat er iets heel gewichtigs gaande is. Het eerste gebod van het humanisme -luister naar je innerlijk! – spreekt niet meer vanzelf. Zodra we ons innerlijke volume hoger of lager kunnen zetten, geven we ons geloof in authenticiteit op, omdat dan niet meer duidelijk is wie de knoppen bedient. Het klinkt heerlijk om al die irritante geluiden in mijn hoofd weg te werken, als ik dan eindelijk mijn diepste, meest authentieke zelf kan horen. Maar als er geen authentiek zelf is, hoe beslis ik dan welke stemmen stil moeten worden en welke wel wat luider mogen? Laten we voor de grap eens aannemen dat hersenwetenschappers ons over een paar decennia op een heel makkelijke, precieze manier de controle kunnen geven over allerlei innerlijke stemmetjes. Stel je een jonge homo uit een familie van godvruchtige mormonen voor, die jaren in de kast heeft geleefd en nu eindelijk genoeg geld bijeen heeft geschraapt om zich aan zijn seksualiteit te laten opereren. Hij gaat naar de kliniek met honderdduizend euro op zak, vastbesloten om straks net zo heteroseksueel de deur weer uit te stappen als Joseph Smith. Voor de deur van de kliniek neemt hij bij zichzelf nog eens door wat hij tegen de dienstdoende arts wil zeggen: ‘Dokter, hier is honderdduizend euro. Zorg alstublieft dat ik nooit meer iets met mannen wil.’ Hij belt aan en er wordt opengedaan door een zakelijke energie vergelijken ware George Clooney. ‘Dokter,’ mompelt de jongen, helemaal van zijn stuk. ‘Hier is honderdduizend euro. Zorg alstublieft dat ik nooit meer hetero wil worden.’

Van orakel tot heerser

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl
Zodra Google, Facebook en andere algoritmen alwetende orakels zijn geworden, kunnen ze best eens evolueren tot handelende instanties en uiteindelijk zelfs tot heersers.33 Om te begrijpen hoe dat kan, kunnen we bijvoorbeeld het geval van Waze bekijken. Waze is een navigatieapp op basis van gps die door veel automobilisten gebruikt wordt. Waze is niet alleen een kaart. De miljoenen gebruikers updaten het systeem constant met informatie over verkeersopstoppingen, auto-ongelukken en politiewagens. Waze weet dus wanneer het je bij files vandaan moet loodsen en hoe het je via de snelste route naar je bestemming moet brengen. Als je een zakelijke energie vergelijken kruispunt nadert en je instinct zegt je dat je rechtsaf moet, maar Waze instrueert je om links af te slaan, leren gebruikers al snel dat ze beter naar Waze kunnen luisteren dan naar hun eigen gevoel.34 Op het eerste gezicht lijken de algoritmen van Waze alleen dienst te doen als orakel. Je stelt een vraag, het orakel antwoordt, maar de beslissing is uiteindelijk aan jou. Als het orakel echter je vertrouwen wint, is de volgende logische stap om de app niet alleen te laten adviseren, maar ook te laten handelen. Je geeft het algoritme alleen een eindbestemming en het komt in actie om dat doel te bereiken zonder jouw supervisie. In het geval van Waze is dat mogelijk als je Waze koppelt aan een zelfrijdende auto en Waze opdraagt om ‘de snelste route naar huis’ te nemen, of ‘de toeristische route’, of ‘de route die de minste vervuiling veroorzaakt’. Jij beslist, maar je laat het aan Waze over om je opdrachten uit te voeren. Uiteindelijk kan Waze de controle overnemen. Het heeft zoveel macht in handen en weet zoveel meer dan jij dat het jou en andere chauffeurs kan gaan manipuleren door je wensen bij te sturen en allerlei beslissingen voor je te gaan nemen. Stel bijvoorbeeld dat iedereen Waze gaat gebruiken, omdat het zo zakelijke energie goed werkt. En stel dat er een verkeersopstopping is op route 1, terwijl de alternatieve route 2 relatief rustig is. Als Waze dat doodleuk aan iedereen doorgeeft, haasten alle chauffeurs zich prompt naar route 2 en krijg je daar ook files. Als iedereen hetzelfde orakel gebruikt en iedereen daar net zo hard in gelooft, wordt het orakel een heerser. Waze moet dus voor ons gaan denken. Misschien zal het maar de helft van alle chauffeurs laten weten dat route 2 vrij is, terwijl het die informatie geheimhoudt voor de andere helft. Dan wordt route 1 begaanbaarder, zonder dat er files komen op route 2.

Organische algoritmen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Het idee dat mensen altijd een uniek vermogen zullen hebben dat niet-bewuste algoritmen nooit kunnen verwerven is ijdele hoop. Het huidige wetenschappelijke antwoord op deze hersenschim kan worden samengevat in drie eenvoudige principes:
1. Organismen zijn algoritmen. Elk dier -inclusief Homo sapiens -is een verzameling organische algoritmen die in miljoenen jaren van evolutie zijn gevormd door natuurlijke selectie. 2. Algoritmische berekeningen worden niet beïnvloed door het materiaal waaruit de rekenmachine bestaat. Of een telraam nu gemaakt is van hout, ijzer of plastic, twee kralen plus twee kralen is altijd zakelijke energie vergelijken vier kralen. 3. Er is dus geen reden om aan te nemen dat organische algoritmen dingen kunnen die niet-organische algoritmen nooit zullen evenaren of overtreffen. Zolang de berekeningen kloppen maakt het toch niets uit of de algoritmen zich manifesteren in koolstof of in silicium? Het is wel zo dat er nog steeds talloze dingen zijn die organische algoritmen beter kunnen dan hun niet-organische equivalent en vele deskundigen hebben verklaard dat er ‘altijd’ wel ‘iets’ zal zijn wat buiten het bereik van niet-organische algoritmen blijft. Het is alleen gebleken dat ‘altijd’ vaak neerkomt op hoogstens twintig jaar. Tot voor kort was gezichtsherkenning een favoriet voorbeeld van iets wat zelfs baby’s heel makkelijk afgaat, maar zelfs de krachtigste computers boven de pet ging. Tegenwoordig zijn gezichtsherkenningsprogramma’s veel efficiënter en sneller in het identificeren van personen dan mensen. Politie en inlichtingendiensten gebruiken dergelijke programma’s aan de lopende band om talloze uren aan videobeelden uit veiligheidscamera’s te scannen om verdachten en criminelen op te sporen. In de jaren tachtig werd schaken vaak aangewezen als het belangrijkste voorbeeld van menselijke superioriteit in discussies over de unieke menselijke aard. Men geloofde dat computers zakelijke energie nooit een mens zouden verslaan met schaken. Op 10 februari 1996 versloeg de IBM-machine Deep Blue Garri Kasparov, de wereldkampioen schaken, waarmee die bewering over menselijke voortreffelijkheid in één klap achterhaald was.

Belangrijke beslissingen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Alleen herinnert het ervarende zelf zich niets. Het vertelt geen verhalen en wordt zelden geconsulteerd bij het nemen van belangrijke beslissingen. Het bovenhalen van herinneringen, het vertellen van verhalen en het nemen van grote beslissingen vallen binnen het monopolie van een compleet andere instantie in ons binnenste: het verhalende zelf. Het verhalende zelf is verwant aan Gazazaniga’s interpretator in de linkerhersenhelft. Het is continu bezig verhalen op te dissen over het verleden en plannen te maken voor de toekomst. En net als journalisten, dichters en zakelijke energie vergelijken politici neemt het verhalende zelf allerlei afstekertjes. Het vertelt niet alles en gebruikt meestal alleen piekmomenten en eindresultaten om daar een verhaal van te maken. De waarde van de hele ervaring wordt bepaald door het middelen van piekmomenten en eindmomenten. Bij het evalueren van het korte onderdeel van het koudwaterexperiment berekent het verhalende zelf bijvoorbeeld het gemiddelde tussen het ergste gedeelte (het water was erg koud) en het laatste moment (het water was nog steeds erg koud), waaruit het concludeert dat het water erg koud was. Het verhalende zelf doet hetzelfde met het lange onderdeel van het experiment. Het zoekt het gemiddelde tussen het ergste gedeelte (het water was erg koud) en het laatste moment (het water was iets minder koud) en concludeert daaruit dat het water ietsje warmer was. Wat hierbij cruciaal is, is dat het verhalende zelf blind is voor de duur van iets en geen belang hecht aan de uiteenlopende lengte van de twee onderdelen. Als het dus tussen die twee kan kiezen, herhaalt het liever het lange gedeelte, waarin ‘het water ietsje warmer was’. Telkens als het verhalende zelf onze ervaringen evalueert, laat het de duur zakelijke energie ervan links liggen en hanteert het de ‘piek-eind-regel’. Het herinnert zich alleen het piekmoment en het eindmoment en beoordeelt de hele ervaring op het gemiddelde daarvan.

Historisch belang

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Islamistische fundamentalisten kunnen hun mantra dat ‘de islam het antwoord is’ herhalen zoveel ze willen, maar religies die het contact met de technologische realiteit verliezen, verbeuren hun vermogen om de bijbehorende vragen zelfs maar te begrijpen. Wat gebeurt er met de arbeidsmarkt zodra kunstmatige intelligentie de meeste cognitieve taken beter kan uitvoeren dan mensen? Wat zal de politieke impact zijn van een gigantische nieuwe klasse van economisch nutteloze mensen? Wat gebeurt er met relaties, families en pensioenfondsen als nanotechnologie en regeneratieve geneeskunde tachtig tot het nieuwe vijftig maken? Wat gebeurt er met menselijke maatschappijen als we dankzij de biotechnologie designbaby’s kunnen krijgen en er ongekende kloven tussen rijk en arm ontstaan? De antwoorden op die vragen vind je niet in de Koran of de sharia, en ook niet in de Bijbel of de Analecten van winkel huren enschede Confucius, omdat niemand in het middeleeuwse Midden-Oosten of het oude China iets wist van computers, genetica of nanotechnologie. De radicale islam stelt zichzelf misschien graag voor als een anker van zekerheid in een wereld vol technologische en economische stormen, maar om door een storm te navigeren heb je een kaart en een roer nodig, en niet alleen een anker. De radicale islam kan dus aantrekkelijk zijn voor mensen die ermee zijn opgegroeid, maar heeft bijzonder weinig te bieden voor werkloze Spaanse jongeren of verontruste Chinese miljardairs. Toch zullen honderden miljoenen misschien wel blijven geloven in de islam, het christendom of het hindoeïsme, maar aantallen alleen zijn van weinig historisch belang. De geschiedenis wordt vaak bepaald door kleine groepen vernieuwers die vooruitkijken en niet door de massa die in het verleden blijft hangen. Tienduizend jaar geleden waren de meeste mensen jager-verzamelaar en deed maar een handjevol pioniers in het Midden-Oosten aan landbouw. Toch behoorde de toekomst aan de boeren. In 1850 was meer dan negentig procent van de mensen boer en in de kleine dorpjes langs de Ganges, de Nijl en de Jangtsekiang wist niemand iets van stoommachines, spoorwegen of telegraaflijnen. Niettemin was het lot van die boeren al bezegeld door de paar technici, politici en financiers in Manchester en Birmingham die de industriële revolutie in gang hadden gezet. Stoommachines, spoorwegen en telegrafen veranderden de productie van voedsel, textiel, voertuigen en winkel huren nijmegen wapens totaal en gaven industriële machten een beslissend voordeel op traditionele agrarische samenlevingen.

De ruimtesonde Voyager

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Liberalen zullen waarschijnlijk zeggen dat de ervaringen van de hoogleraar musicologie, de jonge automobilist en de Congolese jager even waardevol zijn en dat ze allemaal even hoog aangeslagen moeten worden. Elke menselijke ervaring draagt iets unieks bij en verrijkt de wereld met nieuwe inhoud. Sommige mensen houden van klassieke muziek, andere van rock-‘n-roll en weer andere prefereren traditionele Afrikaanse melodieën. Muziekstudenten zouden blootgesteld moeten worden aan een zo breed mogelijk scala aan genres, waarna ze allemaal hun winkel huren breda creditcardnummer kunnen invoeren in iTunes om te kopen wat ze willen. Schoonheid is een kwestie van smaak en de klant is koning. De wolf is daarentegen geen mens, dus zijn ervaringen zijn veel minder waardevol. Daarom is het leven van een wolf ook minder waard dan dat van een mens en daarom is het ook geen enkel probleem om een wolf te doden om een mens te redden. Als puntje bij paaltje komt, krijgen wolven geen stem als het om schoonheid gaat en ze hebben ook geen creditcard. Deze liberale zienswijze komt bijvoorbeeld tot uiting in de gouden plaat op de Voyager. In i977 lanceerden de Amerikanen de ruimtesonde Voyager I voor een reis door het heelal. Inmiddels heeft hij ons zonnestelsel verlaten, waarmee hij het eerste door mensen gemaakte voorwerp is dat de intergalactische ruimte in is gegaan. Naast uiterst geavanceerde wetenschappelijke apparatuur heeft de NASA een gouden plaat in de sonde gestopt, die bedoeld is om eventuele nieuwsgierige aliens die de Voyager kunnen tegenkomen een beeld te geven van de planeet aarde. De plaat bevat allerlei wetenschappelijke en culturele informatie over de aarde en haar bewoners; er staan beelden en stemmen op en enkele tientallen muziekstukken van over de hele wereld, die een representatief idee moeten geven van de artistieke prestaties van ons aardbewoners. Het muzikale gedeelte heeft geen bepaalde volgorde. Het bevat klassieke stukken, waaronder de opening van de winkel huren almere Vijfde van Beethoven, moderne populaire muziek, waaronder ‘Johnny B. Goode’ van Chuck Berry, en traditionele muziek uit verschillende werelddelen, waaronder een initiatielied van Congolese pygmeeënmeisjes.

Tate Gallery in Londen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Tegenwoordig worden kopieën van Duchamps meesterwerk tentoongesteld in belangrijke wereldmusea, waaronder het Museum voor Moderne Kunst in San Francisco, de National Gallery in Canada, de Tate Gallery in Londen en het Centre Pompidou in Parijs. (De kopieën worden tentoongesteld in de museumzalen, niet in de wc’s.) Deze humanistische zienswijze heeft ook in de economische sfeer een enorme impact gehad. In de middeleeuwen werd het productieproces beheerd door de gilden en was er weinig ruimte voor het initiatief of de smaak van individuele ambachtslieden en klanten. Het timmermansgilde bepaalde wat een goede stoel was, het bakkersgilde ging over goed brood en de Meistersinger bepaalden welke kantoorruimte huren enschede liederen prachtig waren en wat waardeloos was. Intussen reguleerden prinsen en stadsraden de salarissen en prijzen, waarbij ze mensen soms dwongen om vastgestelde hoeveelheden goederen te kopen voor een vooraf bepaalde prijs. In de moderne vrije markt zijn al die gilden, raden en prinsen opgevolgd door een nieuw oppergezag: de vrije wil van de klant. Stel dat Toyota besluit de perfecte auto te bouwen. Het bedrijf stelt een commissie samen met experts op verschillende terreinen: het neemt de beste ingenieurs en ontwerpers in de arm, verzamelt de meest eminente natuurkundigen en economen en consulteert zelfs verscheidene sociologen en psychologen. Voor de zekerheid doen ze er nog een Nobelprijswinnaar oft wee bij, een Oscarwinnares en een paar wereldberoemde kunstenaars. Na een vijf jaar durend proces van onderzoek en ontwikkeling onthullen ze de perfecte auto. Er worden er miljoenen van geproduceerd en naar autodealers over de hele wereld gestuurd. Maar niemand koopt de auto. Wil dat zeggen dat de klanten het mis hebben en dat ze niet weten wat goed voor ze is? Nee. In een vrije markt heeft de klant altijd gelijk. Als de klanten de auto niet willen, dan deugt hij blijkbaar niet. Het maakt niet uit of alle hoogleraren en alle priesters en mollahs vanaf elke lessenaar en kansel de wereld in toeteren dat dit een geweldige kantoorruimte huren nijmegen auto is -als de klant hem niet moet, is het een slechte auto. Niemand heeft het gezag om klanten te vertellen dat ze het mis hebben en wee de regering die zou proberen haar burgers tegen hun wil te dwingen een bepaalde auto te kopen.

Nieuwe ondernemingen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Maar niet alle vampiervleermuizen kunnen elke nacht een slachtoffer vinden. Als remedie voor deze bestaansonzekerheid lenen vampiervleermuizen bloed bij elkaar. Een vleermuis die geen prooi vindt, zal bij thuiskomst een fortuinlijkere vriend vragen om wat gestolen bloed op te braken. Vampiervleermuizen kunnen heel goed onthouden aan wie ze bloed uitlenen, dus als de vriend op een later tijdstip hongerig thuiskomt, zal hij zijn schuldenaar benaderen, die hem dan dezelfde kantoorruimte huren breda gunst bewijst. Maar in tegenstelling tot menselijke bankiers vragen vampiervleermuizen nooit rente. Als vleermuis nummer één tien centiliter bloed uitleent aan vampier nummer twee, betaalt nummer twee dezelfde hoeveelheid terug. Vampiervleermuizen gebruiken leningen ook niet om nieuwe ondernemingen te financieren of de groei van de bloedzuigmarkt te bevorderen. Het bloed wordt geproduceerd door andere dieren, dus hebben de vleermuizen niet de middelen om de productie op te voeren. De bloedmarkt heeft natuurlijk wel zijn ups en downs, maar een vleermuis kan niet aannemen dat er in 2017 drie procent meer bloed zal zijn dan in 2016 en dat de bloedmarkt in 2018 nog eens drie procent zal groeien. Daarom geloven vampiervleermuizen niet in groei.1 Mensen hebben miljoenen jaren onder min of meer dezelfde omstandigheden geleefd als vampiervleermuizen, vossen en konijnen. Vandaar dat het voor mensen ook moeilijk is om in groei te geloven. De strijd om het bestaan heeft mensen geleerd de wereld te zien als een statische taart. Als iemand een groter stuk taart krijg, krijgt een ander automatisch een kleiner stuk. Een bepaalde familie of stad kan floreren, maar de mensheid als geheel gaat niet meer produceren dan nu. Traditionele religies als het christendom en de islam zochten dus manieren om de problemen van de mensheid op te lossen met wat er was, ofWel door de bestaande taart anders te verdelen, of door de mensheid een eeuwig taartfestijn in de hemel voor te spiegelen. Het moderne leven is daarentegen gebaseerd op het rotsvaste geloof dat economische groei niet alleen mogelijk is, maar ook absoluut essentieel. Gebeden, goede daden en meditatie kunnen heel kantoorruimte huren almere troostend en inspirerend werken, maar problemen als hongersnood, epidemieën en oorlogen kunnen alleen worden opgelost door middel van groei. Dit fundamentele dogma is samen te vatten in één simpel idee: ‘Als je een probleem hebt, heb je waarschijnlijk meer spullen nodig en om meer spullen te krijgen, moet je er meer van produceren.