De geschiedenis van de wetenschap

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Als we de geest niet kunnen verklaren en niet weten wat voor functie hij vervult, waarom negeren we hem dan niet gewoon? De geschiedenis van de wetenschap wemelt van de losgelaten concepten en theorieën. Zo veronderstelden vroegmoderne wetenschappers die de beweging van het licht probeerden te verklaren dat er zoiets bestond als ether, een substantie waarmee het hele universum gevuld zou zijn. Licht werd beschouwd als ethergolven. Er is nooit enig empirisch bewijs gevonden voor het bestaan van ether, maar er zijn wel andere, betere kantoor huren breda theorieën over het licht opgesteld. De ether verdween daardoor in de prullenbak van de wetenschap. Op vergelijkbare wijze gebruikte de mens duizenden jaren lang God om allerlei natuurverschijnselen te verklaren. Waarom bliksemt het? God. Waardoor regent het? God. Hoe is het leven op aarde begonnen? Dat heeft God gedaan. De laatste paar eeuwen hebben wetenschappers geen enkel empirisch bewijs voor het bestaan van God gevonden, maar ze vonden wel veel uitgebreidere verklaringen voor blikseminslagen, regen en het ontstaan van leven. Het bestaan van God komt dus ook in geen enkel serieus wetenschappelijk artikel meer voor, met uitzondering van een enkele filosofische publicatie. Historici beweren niet dat de geallieerden de Tweede Wereldoorlog hebben gewonnen omdat God aan hun kant stond, economen wijten de economische crisis van 1929 nooit aan God en geen enkele geoloog sleept Zijn wil erbij om het schuiven van tektonische platen te kantoor huren almere verklaren. De ziel heeft hetzelfde lot ondergaan. Duizenden jaren geloofden mensen dat al onze daden en beslissingen voortvloeiden uit onze ziel. Maar aangezien daar nooit bewijzen voor zijn gevonden, terwijl er wel veel gedetailleerdere alternatieve theorieën zijn, hebben de biowetenschappen de ziel gedumpt. Veel biologen en artsen kunnen privé nog steeds in de ziel geloven, maar ze schrijven er nooit over in serieuze wetenschappelijke tijdschriften. Misschien moet de geest, net als de ziel, God en ether, ook verwezen worden naar de wetenschappelijke prullenbak? Tenslotte heeft niemand ooit gevoelens van pijn ofliefde onder een microscoop gezien en hebben we een tamelijk precieze biochemische verklaring voor pijn en liefde die geen ruimte laat voor subjectieve gevoelens. Toch is er een cruciaal verschil tussen geest en ziel (net als tussen geest en God). Het bestaan van een eeuwige ziel is pure speculatie, maar het gevoel van pijn is een zeer tastbare realiteit. Als ik in een spijker ga staan, kan ik er honderd procent zeker van zijn dat ik pijn voel (zelfs als ik daar nog geen wetenschappelijke verklaring voor heb). Maar als de wond geïnfecteerd raakt en ik sterf aan een bloedvergiftiging, kan ik er niet zeker van zijn dat mijn ziel blijft voortbestaan. Het is een heel interessant en geruststellend verhaal dat ik graag zou geloven, alleen heb ik geen rechtstreekse bewijzen dat het klopt. Maar aangezien alle wetenschappers continu subjectieve gevoelens als pijn en twijfel ervaren, kunnen ze het bestaan daarvan moeilijk ontkennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *