De Staten-Generaal

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

De Staten-Generaal houden ononderbroken zitting. De Kamers mogen alleen beraadslagingen houden en besluiten nemen indien meer dan de helft van het aantal zitting hebbende leden in de vergadering aanwezig is. Besluiten worden genomen bij meerderheid van stemmen. Voor de onafhankelijkheid van de leden van de Staten-Generaal is er de Grondwetsbepaling (art. 67) dat zij stemmen zonder last, dat wil zeggen dat de Kamerleden geen dwingende opdrachten mogen aanvaarden om op een bepaalde manier hun stem uit te brengen. De vergaderingen van de Staten-Generaal zijn in het algemeen openbaar (art. 66 Gw). Leden van de Staten-Generaal zijn parlementair onschendbaar. Dit houdt in dat de parlementariërs, maar ook de ministers, de staatssecretarissen en andere personen die deelnemen aan de beraadslagingen in de Kamers, niet in rechte kunnen worden vervolgd of aangesproken voor hetgeen zij in de vergadering van de Staten-Generaal of van commissies daaruit hebben gezegd of daaraan schriftelijk hebben overgelegd (art. 71 Gw). Met andere woorden: parlementariërs mogen onbekommerd voor hun mening uitkomen tijdens de vergaderingen van de Staten-Generaal.
Relatie tussen flexplek eindhoven regering en Staten-Generaal Tegen de achtergrond van de Grondwetsbepaling uit 1848 ‘De Koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk’ hebben zich in de jaren 1866/1867 twee conflicten voorgedaan tussen regering en Staten-Generaal, die tot gevolg hebben gehad dat de verhoudingen tussen hen permanent zijn gewijzigd. Deze conflicten (de kwestie-Meijer en de Luxemburgse kwestie) hebben ertoe geleid dat de verantwoordelijkheid van de ministers zich uitstrekt over alle daden van de Koning. Deze verantwoording moet worden afgelegd ten overstaan van het parlement. Een ander gevolg van deze conflicten is geweest dat ministers die niet meer het vertrouwen van het parlement bezitten, moeten aftreden. Dit is een regel van ongeschreven staatsrecht die altijd wordt nageleefd. Het gevolg hiervan is dat ook de benoeming van ministers alleen maar kan plaatsvinden conform de wensen van een parlementaire meerderheid. De relatie tussen regering en parlement wordt ten slotte nog beheerst door de Grondwetsbepaling dat één of beide Kamers der Staten-Generaal bij Koninklijk Besluit (kan) kunnen worden ontbonden (art. 64 Gw).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *