Een diepgaande economische crisis

Nederland maakte, zoals heel West-Europa, in die tijd een diepgaande economische crisis door. Algemeen werd een verband gelegd met te hoge loonkosten en een te kostbaar stelsel van sociale zekerheid, als oorzaak van het te lage peil van winstgevendheid in het bedrijfsleven. Maar de oorzaken kantoorruimte huren breda waren structureel van aard. Onder de oppervlakte stapelden de problemen aan de binnenkant van het werk zieh op die zieh uitten in te lage productkwaliteit, te geringe flexibiliteit en tekortschietend innovatief vermogen. Toen werd al zichtbaar dat het ‘industriele’ beheersmodel in toenemende mate ineffectief zou worden. Dat probleem is nog steeds actueel.
In mijn scenario verslechterde het economische klimaat verder. Het bleef ontslagen regenen ende werkloosheid kantoorruimte huren enschede liep op tot 22% in i985. Twee jaar tevoren bad ik de Bond van Actieven (BVA) laten ontstaan. ‘Voor al die mensen die om zes of zeven uur hun bed uit moeten’, liet ik de voorzitter, een voormalige Rotterdamse havenarbeider, zeggen. De BVA voerde actieve agitatie tegen het plan van de overheid om de werkweek terug te brengen tot twintig uur, met een overeenkomstige halvering van de salarissen. Daarop kantoorruimte huren almere liet ik ernstige onlusten uitbreken van jeugdige werklozen in Oss (waar anders?) en Oost-Groningen. ‘Van links en rechts wordt de verzorgingsstaat ondermijnd’, zei in mijn scenario de minister van Sociale Zaken vlak voor zijn aftreden, waarbij ik ongetwijfeld Den Uyl in gedachten bad. Het was inderdaad een tijd van massale werkloosheid, vooral onder jongeren. Er was veel sprake van de ‘verloren generatie’, schoolverlaters die het niet gelukt was een eerste baan te veroveren en daarmee voorgoed voor het arbeidsbestel verloren leken. Verdeling van de schaarse arbeid leek de enige remedie. Wat ik kennelijk niet voorzag, was dat een virtuele economie ieders productiviteit zichtbaar zou kantoorruimte huren nijmegen maken en daarmee het werk zou individualiseren. Terwijl het economisch risico steeds meer wordt verlegd van de onderneming ende staat naar het individu, wordt deze teruggebracht naar een ‘BV ik’, verantwoordelijk voor zijn eigen economisch Jot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *