Het proces van benchmarking

Het proces van benchmarking kent drie fasen: 1. beschrijving van de kernprocessen en kerncompetenties van het vastgoedbedrijf; 2. vergelijking van de eigen prestaties met de benchmark; 3. opstellen en  Bedrijfspand huren in Breda implementeren van een verbeteringstraject. Ad 1: Beschrijving van de kernprocessen en kerncompetenties: De kernprocessen van het vastgoedbedrijf worden beschreven in kwalitatieve en kwantitatieve zin. Bij een bedrijfspand huren Enschede woningcorporatie worden bijvoorbeeld de toewijzingsprocedure en het huurbeleid tot de kernactiviteiten gerekend, terwijl de kernactiviteit van een belegger in vastgoed bestaat uit de allocatie van financiële vastgoedobjecten. Op deze manier ontstaat een inzicht in input, doorvoer en output van de kernprocessen. Ad 2: Vergelijking van de eigen prestaties met de benchmark: De eigen prestaties in de kernprocessen worden vergeleken met de best presterende bedrijven in de bedrijfstak, de benchmark. Deze bedrijven worden ook wel best in class of best practice genoemd. Vaak worden de bedrijfsruimte huren Almere eigen  prestaties tegen meerdere benchmarks afgezet. Een onderneming is immers zelden best in class op alle onderdelen. Ook is het verstandig over de grenzen van de eigen bedrijfstak heen te kijken. Meestal zijn in totaal andere bedrijfstakken soortgelijke processen op een geheel andere wijze ingericht, die voor de eigen organisatie van groot nut kunnen zijn. Bij de kwantitatieve 203 6.6 VASTGOEDMANAGEMENT vergelijking van de prestaties wordt veel gebruikgemaakt van kengetallen. In een latere paragraaf bedrijfspand huren in nijmegen wordt hier op ingegaan. Ad 3: Opstellen en implementeren van een verbetertraject: Op basis van de vergelijkingsanalyse kunnen doelen worden geformuleerd om de eigen prestaties te verbeteren. In de praktijk hanteren we hierbij veelal de benchmarks van de best presterende bedrijven. Wanneer het verbetertraject in de organisatie in werking is gesteld, wordt het proces van meten, vergelijken en verbeteren opnieuw in gang gezet. Belangrijk is het gegeven dat benchmarking geen statisch maar een cyclisch proces is. Na de invoering van het verbetertraject start de cyclus weer van voren af aan. Het begrip kerncompetentie wordt vaak door managers gebruikt, maar het is niet precies duidelijk wat hiermee wordt bedoeld. Het begrip is niet makkelijk te definiëren. In de praktijk blijft het vaak bij een opsomming van een aantal eigenschappen van een kerncompetentie. C.K. Prahalad en Gary Hamel beschrijven in hun artikel ‘The core competence of the corporation’ uit 1 990 drie toetsen die kunnen worden uitgevoerd om in een bedrijf de kerncompetenties in kaart te brengen. Allereerst moeten deze kerncompetenties “potentieel toegang geven tot een breed scala aan markten”. Ten tweede moeten ze “een belangrijke bijdrage leveren aan de door de klant beleefde voordelen van het uiteindelijke product”. En ten derde “moet de concurrentie ze niet gemakkelijk kunnen imiteren. ( … ) Een concurrent weet misschien de hand te leggen enkele van de technologieën waaruit een kerncompetentie bestaat, maar hij zal niet zo gemakkelijk het al dan niet uitgebreide stelsel van interne coördinatie en leren kunnen kopiëren.” Mahen Tam poe heeft in zijn artikel ‘Exploiting the competence of your organization’ uit 1 999 een uitgebreidere checklist opgesteld om te bepalen of een competentie nu echt een kerncompetentie is. De competentie moet “van doorslaggevend belang zijn voor het overleven van de onderneming op korte en lange termijn, moet onzichtbaar zijn voor concurrenten, moeilijk na te maken, uniek (geen enkel ander bedrijf mag deze competentie hebben), een stelsel van vaardigheden, middelen en processen zijn, een capaciteit zijn voor de ontwikkeling van kernproducten en uiteindelijk van eindproducten, cruciaal zijn voor de uitvoering van de strategische visie van de onderneming, van doorslaggevend belang bij de strategische beslissingen die de onderneming neemt (dat wil zeggen over diversificatie, afslanking, sanering, allianties, joint ventures), op de markt gebracht kunnen worden en commercieel waardevol zijn, en beperkt in aantal.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *