Industriële fokkerijen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Nu spelen de meeste zeugen in industriële fokkerijen geen computerspelletjes. Hun menselijke bazen hebben ze opgesloten in piepkleine ligboxen van meestal zo’n twee meter bij zestig centimeter. Deze boxen hebben een betonnen vloer en ijzeren tralies en de zwangere zeugen kunnen er letterlijk hun kont niet keren of op hun zij slapen, laat staan dat ze erin kunnen lopen. Na drieënhalve conference room breda maand in dat soort omstandigheden worden de zeugen verplaatst naar iets bredere hokken, waar ze hun biggen werpen en zogen. Biggetjes drinken van nature tien tot twintig weken bij hun moeder, maar in industriële fokkerijen worden ze binnen twee tot vier weken gespeend, van hun moeder gescheiden en weggevoerd om vetgemest en geslacht te worden. De moeder wordt meteen weer geïnsemineerd en teruggestuurd naar de ligbox voor een nieuwe cyclus. De gemiddelde zeug maakt tussen de vijf en tien van deze cycli door voordat ze zelf wordt geslacht. De laatste jaren is het gebruik van ligboxen ingeperkt in de Europese Unie en bepaalde Amerikaanse staten, maar in veel andere landen zijn ze nog steeds in gebruik en brengen tientallen miljoenen fokzeugen er bijna hun hele leven in door.
De boer zorgt voor alles wat de zeug nodig heeft om te overleven en zich voort te planten. Ze krijgt genoeg eten, wordt gevaccineerd tegen ziekten, beschermd tegen de elementen en kunstmatig geïnsemineerd. Objectief bekeken hoeft de zeug haar omgeving niet meer te verkennen en niet meer gezellig om te gaan met andere varkens, ze hoeft geen band meer op te bouwen met haar biggen en conference room almere ze hoeft zelfs niet te lopen. Maar subjectief bekeken heeft de zeug nog steeds heel sterk de neiging om al die dingen te doen, en als die behoeften niet worden vervuld, lijdt ze daar hevig onder. Zeugen in ligboxen geven doorgaans blijk van ernstige frustratie of extreme wanhoop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *