Organische algoritmen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Het idee dat mensen altijd een uniek vermogen zullen hebben dat niet-bewuste algoritmen nooit kunnen verwerven is ijdele hoop. Het huidige wetenschappelijke antwoord op deze hersenschim kan worden samengevat in drie eenvoudige principes:
1. Organismen zijn algoritmen. Elk dier -inclusief Homo sapiens -is een verzameling organische algoritmen die in miljoenen jaren van evolutie zijn gevormd door natuurlijke selectie. 2. Algoritmische berekeningen worden niet beïnvloed door het materiaal waaruit de rekenmachine bestaat. Of een telraam nu gemaakt is van hout, ijzer of plastic, twee kralen plus twee kralen is altijd zakelijke energie vergelijken vier kralen. 3. Er is dus geen reden om aan te nemen dat organische algoritmen dingen kunnen die niet-organische algoritmen nooit zullen evenaren of overtreffen. Zolang de berekeningen kloppen maakt het toch niets uit of de algoritmen zich manifesteren in koolstof of in silicium? Het is wel zo dat er nog steeds talloze dingen zijn die organische algoritmen beter kunnen dan hun niet-organische equivalent en vele deskundigen hebben verklaard dat er ‘altijd’ wel ‘iets’ zal zijn wat buiten het bereik van niet-organische algoritmen blijft. Het is alleen gebleken dat ‘altijd’ vaak neerkomt op hoogstens twintig jaar. Tot voor kort was gezichtsherkenning een favoriet voorbeeld van iets wat zelfs baby’s heel makkelijk afgaat, maar zelfs de krachtigste computers boven de pet ging. Tegenwoordig zijn gezichtsherkenningsprogramma’s veel efficiënter en sneller in het identificeren van personen dan mensen. Politie en inlichtingendiensten gebruiken dergelijke programma’s aan de lopende band om talloze uren aan videobeelden uit veiligheidscamera’s te scannen om verdachten en criminelen op te sporen. In de jaren tachtig werd schaken vaak aangewezen als het belangrijkste voorbeeld van menselijke superioriteit in discussies over de unieke menselijke aard. Men geloofde dat computers zakelijke energie nooit een mens zouden verslaan met schaken. Op 10 februari 1996 versloeg de IBM-machine Deep Blue Garri Kasparov, de wereldkampioen schaken, waarmee die bewering over menselijke voortreffelijkheid in één klap achterhaald was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *