Schuldeisers, curators en voedselbanken

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Maar zo gemakkelijk laat Renard zich niet afschepen. Hij vraagt het nummer van mijn bankrekening en maakt een bedrag van honderd euro over. Nu kan ik niet meer weigeren met goed fatsoen. Aan de andere kant is een verzetje na deze zware periode meer dan welkom. Zo zit ik op de zonnige maandagmorgen van 22 juni in de trein richting Belgiƫ. Pas nu merk ik hoe klein mijn wereld is geworden na het faillissement. Voor even heb ik de komende dagen niet te maken met schuldeisers, curators en voedselbanken. Ik voel me vrij en heb zin in de paar dagen vakantie in Leuven. Ik ben nog nooit in een klooster geweest en ik ben benieuwd naar hoe de kloosterlingen leven. Met name verheug ik me erop om Renard na al die jaren weer tijdelijk kantoor huren enschede eens te zien. We hebben vroeger samen zoveel kattenkwaad uitgehaald dat ik me hem niet als een vrome pater kan voorstellen. In de middag kom ik aan op het station in Leuven. Het is een prachtige oude stad met iets van de grandeur van een Brussel of Parijs, zonder dat Leuven het dorpse karakter heeft verloren. Nadat ik een broodje heb gegeten, pak ik de bus naar de abdij.
Twintig minuten later sta ik voor een prachtig klooster dat tussen de bomen ligt verscholen aan een grote vijver. Het is alsof ik terugreis in de tijd. Door de barokke architectuur met de gotische elementen van het klooster waan ik mezelf eeuwen terug in de tijd. Ik loop de leeuwenpoort door en kom na tijdelijk kantoor huren nijmegen een lange oprijlaan op de binnenplaats van het klooster terecht. Het klooster straalt stilte, devotie en rust uit. Wat een contrast met de stressvolle maanden waarin ik moest zien te overleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *